Στο μπλόκο του Ορχομενού είναι παραταγμένα πάνω από 400 τρακτέρ, με τους αγρότες να δηλώνουν αποφασισμένοι να μείνουν σε αυτό ακόμη και μέχρι τα Χριστούγεννα. «Συμμετέχουμε στον πανελλαδικό αγώνα, ό,τι κάνουν όλοι οι αγρότες, κάνουμε κι εμείς», λένε όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Όπως σημειώνουν, το βασικό τους αίτημα αφορά την απώλεια εισοδήματος. «Καλλιεργούμε βαμβάκι με κόστος 200 ευρώ το στρέμμα. Η χαμηλότερη τιμή που θα έπρεπε να δίνεται είναι 50 λεπτά», αναφέρει ένας παραγωγός. «Κι όμως, το παίρνουν με 34 λεπτά, χωρίς να ρωτάνε κανέναν».
Προσθέτει πως «στο στάρι, με βάση τα έξοδα, η τιμή έπρεπε να είναι 25 λεπτά και το αγοράζουν 19». Τα νούμερα, λέει, είναι αμείλικτα: «Καταναλώνουμε 100 και συμπράττουμε 50. Δεν μιλάω για 90 ή 95. Για 50. Αυτό σημαίνει φτωχοποίηση του αγροτικού κόσμου και, μαζί με αυτό, ερημοποίηση. Θα φύγουμε από τον τόπο μας».
Όπως λέει, ήδη πολλά νεότερα παιδιά έχουν εγκαταλείψει τα χωράφια και εργάζονται σε γειτονικά εργοστάσια. «Τι να κάνουμε; Να τα παρατήσουμε όλα και να δώσουμε τη γη μας, που τη βρήκαμε από παππούδες και προπαππούδες; Να την πάρουν τα καρτέλ, όταν εδώ θα γίνει έρημος; Όχι. Θα αντισταθούμε. Δεν φεύγουμε από εδώ».
Οι αγρότες επιμένουν πως ο αγώνας τους δεν αφορά επιδοτήσεις. «Δεν μείναμε για να πάρουμε επιδότηση. Τι είμαστε; Επαίτες να ζητάμε δανεικά; Εδώ δουλεύουμε», τονίζουν. «Ξέρεις πόση περιουσία έχει ο καθένας που βρίσκεται εδώ; Τριακόσιες με πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ, η γη και τα μηχανήματά του. Δουλέψαμε μια ζωή για να τα έχουμε».
«Φτάσαμε σε μια ηλικία, αγοράσαμε κτήματα, αγοράσαμε μηχανήματα. Γιατί; Για να έρθει ο καθένας να μας πει ότι δεν μας εκμεταλλεύεται αλλά μας πετάει; Όχι παιδιά», καταλήγει ένας από τους αγρότες, αποτυπώνοντας το κλίμα της οργής και της αποφασιστικότητας στα μπλόκα.
