Η SpaceX έγραψε ιστορία το Σαββατοκύριακο 13-14 Νοεμβρίου, αλλά όχι με τον τρόπο που είχε σχεδιάσει εξ ολοκλήρου. Η Πτήση 15 (Flight 15) του Starship επιχείρησε για πρώτη φορά στην ιστορία της διαστημικής εκτόξευσης την ταυτόχρονη ανάκτηση και των δύο σταδίων ενός πυραύλου τροχιάς από τους βραχίονες του πύργου εκτόξευσης. Το αποτέλεσμα ήταν μοιρασμένο: το επάνω στάδιο Ship 42 «πιάστηκε» με επιτυχία ύστερα από 22,5 ώρες και 14 τροχιές γύρω από τη Γη —κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ— ενώ ο ενισχυτής Booster 22 δεν τα κατάφερε, καταλήγοντας σε μια εκρηκτική προσθαλάσσωση στον Κόλπο του Μεξικού.
Ο Booster 22 έχασε την ανάκτηση στον Κόλπο
Η εκτόξευση έγινε κανονικά από το Pad 2 του Starbase στις 13 Νοεμβρίου, γύρω στις 16:47 ώρα Τέξας (22:47 UTC). Λίγα λεπτά μετά την απόζευξη των σταδίων, ο Booster 22 ξεκίνησε την καύση αποτροχιασμού (boostback burn) που θα τον έστρεφε πίσω προς τον πύργο εκτόξευσης. Η καύση, όμως, τερματίστηκε νωρίτερα από το προβλεπόμενο εξαιτίας συναγερμού χαμηλής μάζας καυσίμου. Το σύστημα του ενισχυτή «κατάλαβε» αυτόματα ότι δεν βρισκόταν πλέον στη σωστή γεωμετρική θέση για ασφαλή σύλληψη από τους μηχανικούς βραχίονες και, ακολουθώντας τα δικά του πρωτόκολλα ασφαλείας, εκτέλεσε αυτόνομη εκτροπή προς ανοιχτή θάλασσα. Ο Booster 22 προσθαλάσσωσε στον Κόλπο του Μεξικού και καταστράφηκε με έκρηξη κατά την πρόσκρουση. Παρατηρητές στο Starbase άκουσαν το χαρακτηριστικό ηχητικό κύμα, ενώ η ίδια η SpaceX δεν έδωσε αμέσως επίσημη εξήγηση για την αιτία του συναγερμού.
Το Ship 42 «πιάστηκε» από τους βραχίονες του πύργου
Παρά την απώλεια του ενισχυτή, η αποστολή συνέχισε κανονικά για το επάνω στάδιο. Το Ship 42 έφτασε σε τροχιά περίπου 275 χιλιομέτρων και, μέσα στα πρώτα 40 λεπτά της πτήσης, αποδέσμευσε και τους 26 δορυφόρους Starlink V3 που μετέφερε —αυξάνοντας τον στόλο της SpaceX σε περίπου 13.096 εκτοξευμένους δορυφόρους, εκ των οποίων κοντά στους 11.200 βρίσκονται ήδη σε τροχιά και λειτουργούν. Το σκάφος παρέμεινε σε τροχιά για περίπου 22,5 ώρες, ολοκληρώνοντας 14 γύρους γύρω από τη Γη, πριν εκτελέσει την καύση επανεισόδου και επιστρέψει πάνω από στεριά για πρώτη φορά. Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, γύρω στις 21:20 UTC (περίπου 15:20 ώρα Τέξας), οι μηχανικοί βραχίονες του πύργου «Mechazilla» στο Pad 2 σύλλαβαν επιτυχώς το Ship 42 — η πρώτη φορά στην ιστορία που ανακτάται με αυτόν τον τρόπο το επάνω στάδιο ενός πυραύλου τροχιάς, αφού μέχρι τώρα η SpaceX είχε καταφέρει κάτι ανάλογο μόνο με τον ενισχυτή Super Heavy, και μάλιστα μόλις τρεις φορές συνολικά.
Τι σημαίνει αυτό για το πρόγραμμα Starship
Η Πτήση 15 δεν πέτυχε τον απόλυτο στόχο της —την πλήρη ανάκτηση και των δύο σταδίων στην ίδια πτήση— αλλά απέδειξε ότι ο πύργος εκτόξευσης μπορεί πλέον να «πιάσει» αξιόπιστα και τους δύο τύπους σταδίων, έστω όχι ταυτόχρονα. Πριν από αυτή την πτήση, ο Elon Musk είχε εκτιμήσει ότι η σύλληψη του Ship ήταν «πιθανότερη παρά απίθανη», αναγνωρίζοντας ανοιχτά το ρίσκο μιας πρώτης απόπειρας σε κάτι τόσο πολύπλοκο. Η απώλεια του Booster 22 υπενθυμίζει ότι η επαναχρησιμοποίηση του ενισχυτή, παρότι έχει πλέον δοκιμαστεί με επιτυχία, παραμένει ευαίσθητη σε μεταβλητές όπως η διαχείριση καυσίμου κατά την καύση αποτροχιασμού. Το επόμενο βήμα για τη SpaceX θα είναι να επαναλάβει τη σύλληψη του Ship με μεγαλύτερη συνέπεια και, τελικά, να πετύχει τη διπλή ανάκτηση στην ίδια πτήση — προϋπόθεση για τη γρήγορη, φθηνή επαναχρησιμοποίηση που χρειάζονται τόσο το δίκτυο Starlink όσο και το πρόγραμμα Artemis της NASA.
Η οπτική του Pulse of Greece
Αξίζει να μείνουμε λίγο στο πόσο σπάνιο είναι αυτό που συνέβη το Σάββατο, ακόμα κι αν η αποστολή δεν ολοκληρώθηκε όπως σχεδιάστηκε: ποτέ άλλοτε δεν είχε ανακτηθεί το επάνω στάδιο ενός πυραύλου τροχιάς με αυτόν τον τρόπο, και αυτό το ρεκόρ μένει ακέραιο ανεξάρτητα από την τύχη του ενισχυτή. Ταυτόχρονα, η απώλεια του Booster 22 είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι η αφήγηση γύρω από το Starship τείνει να κινείται σε δύο ταχύτητες: από τη μία, η τεχνολογία της σύλληψης ωριμάζει αισθητά πιο γρήγορα απ’ ό,τι φαινόταν πριν από λίγους μήνες· από την άλλη, κάθε νέα παραλλαγή (πρώτη πτήση ενός νέου ενισχυτή, πρώτη σύλληψη ενός νέου σταδίου) εξακολουθεί να φέρνει στην επιφάνεια νέους τρόπους αποτυχίας. Το γεγονός ότι η SpaceX προχωράει έτσι κι αλλιώς —δοκιμάζοντας δύο πρωτόγνωρα πράγματα στην ίδια πτήση αντί να περιμένει μέχρι να είναι «σίγουρη» και για τα δύο— είναι συνεπές με τη φιλοσοφία της εταιρείας, αλλά και υπενθυμίζει γιατί η πλήρης, αξιόπιστη επαναχρησιμοποίηση και των δύο σταδίων παραμένει δοκιμή ημερών και εβδομάδων, όχι ακόμα ρουτίνα.


