Η Κομισιόν επιτρέπει τη στήριξη μικρών καφενείων και παντοπωλείων στα ορεινά χωριά σύμφωνα με την απάντηση της σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Σάκη Αρναούτογλου.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος σε ανάρτησή του: «Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν ήταν αν υπάρχουν κονδύλια στα χαρτιά, αλλά αν αυτά αξιοποιούνται για τη στήριξη των μικρών καφενείων και παντοπωλείων στις πιο απομονωμένες περιοχές, όπως στα ορεινά χωριά και τα μικρά νησιά.
Και εδώ η απάντηση της Επιτροπής είναι απολύτως ξεκάθαρη: τα κονδύλια αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άμεση χρηματοδοτική στήριξη μικρών τοπικών επιχειρήσεων, χωρίς παραβίαση των κανόνων κρατικών ενισχύσεων, ακόμη και μέσω του κανονισμού de minimis. Δηλαδή, η στήριξη επιτρέπεται ρητά από το ευρωπαϊκό πλαίσιο».
Αναλυτικά η ανάρτηση του Σάκη Αρναούτογλου:
«Όταν η κριτική ενοχλεί περισσότερο από την ερήμωση των χωριών μας!
Για το αν και πώς μπορούν να στηριχθούν τα μικρά καφενεία και παντοπωλεία στα ορεινά χωριά κατέθεσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κάποιοι έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν «γκάφα». Η απάντηση της Κομισιόν, όμως, είναι σαφής: η στήριξη επιτρέπεται ρητά από το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Η πραγματική «γκάφα» δεν βρίσκεται στην ερώτησή μου, αλλά στην επιλεκτική ανάγνωση της απάντησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Δεν αμφισβήτησα ότι η Ελλάδα έχει δεσμεύσει 1,46 δισ. ευρώ από την Πολιτική Συνοχής. Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και η Κομισιόν. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν ήταν αν υπάρχουν κονδύλια στα χαρτιά, αλλά αν αυτά αξιοποιούνται για τη στήριξη των μικρών καφενείων και παντοπωλείων στις πιο απομονωμένες περιοχές, όπως στα ορεινά χωριά και τα μικρά νησιά.
Και εδώ η απάντηση της Επιτροπής είναι απολύτως ξεκάθαρη: τα κονδύλια αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άμεση χρηματοδοτική στήριξη μικρών τοπικών επιχειρήσεων, χωρίς παραβίαση των κανόνων κρατικών ενισχύσεων, ακόμη και μέσω του κανονισμού de minimis. Δηλαδή, η στήριξη επιτρέπεται ρητά από το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Αυτό ακριβώς ανέδειξα με την ερώτησή μου: ότι ενώ η δυνατότητα υπάρχει, η συγκεκριμένη στήριξη δεν έχει δοθεί στην πράξη στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανά τα χωριά τους. Άλλο η γενική αναφορά σε «εδαφικές στρατηγικές» και άλλο η στοχευμένη ενίσχυση του τελευταίου καφενείου ή παντοπωλείου σε έναν ορεινό οικισμό.
Το να ελέγχεις αν μια Κυβέρνηση αξιοποιεί τα ευρωπαϊκά εργαλεία που η ίδια επικαλείται δεν “εκθέτει τη χώρα”. Είναι θεσμικό καθήκον ενός ευρωβουλευτή. Αντίθετα, το να βαφτίζεται κάθε έλεγχος ως «αντεθνικός» θυμίζει περισσότερο πολιτική αμηχανία παρά σοβαρό ευρωπαϊκό λόγο.
Η «εθνική φανέλα» στην Ευρώπη δεν φοριέται με σιωπή και χειροκρότημα, αλλά με διεκδίκηση, διαφάνεια και λογοδοσία. Και αυτό ακριβώς έκανα: ρώτησα αν τα επιτρεπόμενα ευρωπαϊκά εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μην ερημώνουν τα χωριά.
Η Κομισιόν απάντησε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Το αν χρησιμοποιούνται, παραμένει ευθύνη της Κυβέρνησης.
Όταν λοιπόν τα καφενεία και τα παντοπωλεία, αγαπητοί φίλοι, κλείνουν το ένα μετά το άλλο, όταν τα χωριά αδειάζουν και η ύπαιθρος εγκαταλείπεται, δεν φταίνε οι κανονισμοί της Ευρώπης.
Φταίει μια Κυβέρνηση που επιλέγει την αδράνεια, κρύβεται πίσω από γενικόλογες αναφορές σε κονδύλια και αδιαφορεί για την πραγματική ζωή στην Ελληνική ύπαιθρο.
Τέλος φαίνεται ότι κάποιους η κριτική στους «αρίστους» τους ενοχλεί περισσότερο από την εγκατάλειψη των χωριών»
